فضل الله روزبهان خنجى اصفهانى
131
مهمان نامه بخارا ( تاريخ پادشاهى محمد شيبانى ) ( فارسى )
دو بيت اندراج داشت : بيت ترك هوا و سعى و جد در ره دين مرا سزد * گشت هرى گذاشته رو بقزاق كردهام صحبت و راحت امين جمله به ترك صادقست * تا زهرى گذشتهام ترك نفاق كردهام القصه چون استماع اين كلمات شفقت آميز مودت انگيز نمودم ، عرق اخلاص و مودّت كه سمير جان و رفيق جنانست در حركت آمده طاقت فراق آن حضرت در يورش قزّاق زيادت از حدّ مكنت و اصطبار خود يافتم و روى دل را از جانب طريق راحت جويى و گوشه گيرى هنگام توجه رفقا بصوب مشقت و عنا برتافتم و گفتم هر چند اعطاف بىنهايت خاقانى و الطاف بىغايت خانى بسط موايد عوارف و نشر عوايد نعم ذوارف فرموده جهت راحت جويى اين مسكين ، فامّا اين فقير هنگامى كه از بخارا عزم مرافقت موكب همايون جهة غزا كردم عزيمت فقير بصوب زيارت مزار يسى اصلا انتهاض نداشت و احرام آن كعبهء وصال دوستان الهى نبسته بودم ، بلكه نيّت من ادراك مرتبت جهاد فى سبيل اللّه در قدم امام زمان بود و از آن سال باز كه بتقدير الهى حج بيت اللّه گزارده به طرف حلب معاودت نمودم هميشه كمر عزم غزا بر ميان جان بسته و روى نفس را در طلب طول بقاى دنيا شكسته ، كرّات ميل كردم كه به طرف روم روم و همراه پادشاه آن خطه بصوب جهاد افرنج روان گردم و دست تقدير « يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ و يَحْكُمُ ما يُرِيدُ » « 1 » هر نوبت عوايق و بوايق پيش راه اين عاشق صادق كشيد تا درين ولا حصول آن مقصد از مكمن غيب روى نمود و وصول بدان مراد درين زمان دست داد و به حمد اللّه عذر شرعى كه مانع توجه بصوب غزا باشد در حال خود نمىيابم . بدن به حمد اللّه قوى و صحيح و زاد و راحله موجود و مانع شرعى و عقلى بالكليه مفقود ، نميدانم بچه سبب بجانب يسى باز گردم و عزم راه غزا و عزّ مراكبت حضرت خليفهء زمانرا از خاطر در نوردم . مگر بر صفحهء احوال من رقم گناهى منظور
--> ( 1 ) - « يَفْعَلُ ما يَشاءُ » سورة الحج آيهء : 18 و سورة آل عمران آيهء : 40 . « يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ » سورة ابراهيم آيهء : 27 . « إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ ما يُرِيدُ » سورة المائده آيهء : 1 .